Met zes Labradors in huis is het zelden stil. Er is altijd wel iemand die wil spelen, aandacht vraagt of nieuwsgierig komt kijken wat ik aan het doen ben. Juist daarom vind ik het belangrijk om regelmatig met iedere hond afzonderlijk op pad te gaan, in plaats van altijd maar met de hele roedel. Stiekem zijn dat misschien ook wel mijn favoriete wandelingen! Niet omdat we dan per se verder lopen of iets bijzonders doen, maar omdat er ruimte ontstaat om echt samen te zijn. Zonder de dynamiek van de groep, en zonder dat honden elkaar beïnvloeden. Iedere keer valt me weer op hoeveel dat oplevert.
Iedere hond is anders
Wanneer je zoals wij meerdere honden hebt, zie je al snel dat ze ieder hun eigen karakter hebben, zelfs als ze allemaal familie van elkaar zijn. Dat merk je natuurlijk ook wanneer je maar één hond hebt, maar tijdens een individuele wandeling vallen die verschillen nog veel meer op. De één loopt doelgericht naar zijn favoriete snuffelplek of favoriete bramenstruik (Idunn is dol op bramen en plukt er in de tijd van het jaar dat ze rijp zijn graag op los, haha!). Een ander blijft juist overal uitgebreid stilstaan om nieuwe geuren te onderzoeken (Juno). Weer een ander zoekt juist veel contact en lijkt de hele wandeling samen met mij te willen beleven (Skadi). Dat valt al op als we met de hele groep wandelen, maar juist wanneer er geen andere honden meelopen, krijgen die kleine verschillen alle ruimte.
Meer keuzevrijheid geeft meer ontspanning
Tijdens deze wandelingen probeer ik mijn hond zoveel mogelijk de wandeling mee te laten bepalen. Natuurlijk letten we op de veiligheid, maar verder mag hij aangeven waar we lopen, hoe lang hij ergens wil snuffelen en welk tempo prettig voelt. Dat lijkt misschien een klein verschil, maar ik merk dat veel honden daardoor zichtbaar ontspannen.
Snuffelen is voor honden een belangrijke manier om informatie te verzamelen. Ze ontdekken wie er eerder is geweest, welke dieren in de buurt zijn en wat er allemaal is gebeurd. Door daar voldoende tijd voor te nemen, krijgt een hond de kans om zijn omgeving op zijn eigen manier te verwerken. Vaak merk ik dat mijn honden na zo'n wandeling veel rustiger thuiskomen dan na een wandeling waarbij we vooral kilometers hebben gemaakt.
Ook onze band wordt er sterker van
Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is dat deze wandelingen onze band versterken. Er is alle tijd om naar elkaar te kijken, op elkaar te letten en samen keuzes te maken. Ik zie beter waar mijn hond interesse in heeft, welke situaties hij prettig vindt en waar hij misschien wat meer ondersteuning nodig heeft.
Andersom merk ik ook dat mijn honden tijdens zo'n wandeling veel vaker even contact zoeken. Een blik achterom, even naast me komen lopen of een vrolijke uitnodiging om samen verder te gaan. Dat zijn kleine momenten, maar juist die maken deze wandelingen voor mij zo waardevol.
Iedere hond verdient individuele aandacht
Ook al wonen mijn honden samen, ze hebben allemaal hun eigen behoeften. De één geniet enorm van een rustige snuffelwandeling. De ander vindt het heerlijk om onderweg een paar kleine zoekspelletjes te doen of om even te trainen. Dan neem ik graag een dummy voor haar mee. En weer een ander lijkt vooral gelukkig te worden van samen door het bos struinen. Door af en toe één-op-één op pad te gaan, kan ik daar veel beter op inspelen dan wanneer ik met de hele groep wandel.
Je hoeft daarvoor trouwens geen zes honden te hebben. Ook wanneer je met één hond leeft, kun je bewust kiezen voor een wandeling waarbij niets hoeft. Geen haast, geen vaste route en geen echt doel voor de wandeling, behalve dan om samen te genieten.
Het hoeft niet groots te zijn
Zo'n wandeling hoeft helemaal niet lang te duren. Soms trek ik er een uur voor uit, soms is een half uurtje al voldoende. Het gaat er echt niet om hoeveel kilometer je loopt, maar hoeveel ruimte je je hond geeft om hond te zijn. Om te snuffelen en om te ontdekken.
In de drukte van alledag zijn dit de momenten waarop ik echt even stilsta bij de omgeving en bij mijn hond. Mijn telefoon blijft in mijn zak (hooguit heel af en toe even om een foto te maken van de hond), het tempo ligt lager en mijn aandacht is volledig bij de hond die op dat moment naast me loopt.
Een waardevol moment voor jullie allebei
Misschien is dat wel de grootste reden waarom ik deze wandelingen zo graag maak. Ze herinneren me eraan dat iedere hond een eigen persoonlijkheid heeft, met eigen voorkeuren en behoeften. Door daar bewust tijd voor te maken, leer ik mijn honden steeds beter kennen. En ik denk dat zij dat ook van mij doen.
Loop jij weleens bewust alleen met je hond, zonder plan en zonder haast? Ik ben benieuwd wat jij tijdens zulke wandelingen ontdekt.
0 reacties